عبادت امام حسین (علیه السلام ) از زبان دشمنان

درباره عبادت امام حسين عليه السلام مورخان و دانشمندان ، مخصوصا از گروه اهل سنت سخن هاى گفته اند و حتى آنها كه دشمن اهل بيت بودند در امر عبادت او راى و نظرى شگفت انگيز اعلام كردند
ابن اثير مى نويسد:
حسين كه خداى او از راضى باد فردى فاضل متدين و زياد اهل روزه و نماز و حج و صدقه بود و همه كارهاى خوب از او سر مى زد.
عبد الله بن زبير كه در واقع ، رقيب امام حسين عليه السلام ، فردى منافق ، مدعى خلافت رسول الله ، و دلش لبريز از كينه اهل بيت بود درباره عباد حسين عليه السلام مى گفت : او فردى بسيار شب خيز براى عبادت و بسيار روزه دار در روزها بود. و آن روز كه خبر شهادت او را شنيد، شايد از يك نظر خوشحال شد كه رقيبى از سر راه او برداشته شد، ولى از طرف ديگر گفت : به خدا قسم او را كشتند، در حالى كه او را شب ها براى عبادت قيامى بس ‍ طولانى بود و بسيارى از روزها روزه مى داشت .
عقاد، دانشمند و نويسنده متاخر در كتاب هود به نام ابو الشهيداء (پدر يا سالار شهيدان ) مى نويسد: او اهل نماز بود. علاوه بر نمازهاى مستحبى بسيار مى گزارد، زياد روزه مستحبى مى گرفت ، همه ساله به حج مى رفت وقتى كه به ناچار از او ترك مى شد. و نمونه اين سخنان در تاريخ زندگى او زياد نوشته شده است.                                

و اما

بعد از آن

زینب (س)

آبی نوشید؟

مختصري از زندگينامه امام حسين ( عليه السلام )

نام : حسين (سومين امام كه به امر خداوند تعيين شده است )
كنيه : ابو عبد اللّه

لقب : خامس آل عبا، سبط، شهيد، وفى ، زكى
پدر : حضرت على بن ابى طالب (ع )
مادر: حضرت فاطمه (س )
تاريخ ولادت : شنبه سوم شعبان ، سال چهارم هجرى
مكان ولادت : مدينه
مدت عمر : 57 سال
علت شهادت : پس از روى كار آمدن يزيد، امام كه او را نالايق  ميدانست تن به ذلت بيعت و سازش با او را نداد و براى افشاى او به فرمان خدا از مدينه به مكه و سپس به طرف كوفه و كربلا حركت كردند و همراه با ياران خود با لب تشنه توسط دشمنان اسلام شهيد شدند.
قاتل : صالح بن وهب مزنى ، سنان بن انس و شمر بن ذى الجوشن ، (لعنت خدا بر آنها)
زمان شهادت : جمعه دهم محرم ، سال 61 هجرى
مكان شهادت و دفن : كربلا

سال از دوران كودكى را در زمان حيات پر بركت رسول خدا (ص ) سپرى نمود. او شجاعترين امت حضرت محمد (ص ) بود و شجاعت حضرت محمد (ص ) و حضرت على (ع ) در ايشان جمع بود.
خداوند در تربت ايشان شفا، و در داخل حرم امام حسين (ع ) استجابت دعا را قرار داده است . پيامبر (ص ) در حقش فرمود: خداوند دوست ميدارد كسى را كه حسين را دوست بدارد.

 پيامبر(ص ) در حق او و برادر گرامى اش امام حسن (ع ) فرمود: دو فرزند من حسن و حسين پيشوايان امت مى باشند خواه زمام امور به دست بگيرند و يا نگيرند.
پس از شهادت امام حسن (ع ) در سال 50 هجرى ، امام حسين (ع ) عهده دار امر امامت گرديد. معاويه پس از بيست سال حكومت ظالمانه و قتل و كشتار شيعيان به ويژه، در سال 60 هجرى مرد و بر خلاف قرارداد صلح با امام حسن(ع)، پسرش يزيد را به جاى خود قرار داد. يزيد فردى فاسد و شرابخوار و مخالف با اسلام بود. او علناً مقدسات اسلامى را  زير پا مى گذاشت و آشكارا شراب مى خورد. امام حسين عليه السلام از همان آغاز كار با او به مخالفت برخاست .
يزيد نامه اى به حاكم مدينه نوشت و به او دستور داد كه از امام حسين (ع ) براى يزيد بيعت بگيرد و اگر حاضر نشد او را به قتل برساند. امام (ع ) كه حاضر به بيعت كردن با يزيد نبود با خانواده خود از مدينه به مكه رفتند. در اين هنگام مردم كوفه كه از مرگ معاويه با خبر شده بودند نامه هاى زيادى براى امام حسين (ع ) نوشتند و از او خواستند تا به عراق و كوفه بيايد. امام حسين (ع ) نيز مسلم بن عقيل را به كوفه فرستاد. ابتدا هزاران نفر از مردم كوفه با مسلم بن عقيل همراه شدند. اما با ورود عبيداللّه بن زياد كه از طرف يزيد به حكومت كوفه گمارده شده بود و بسيار حيله گر و بى رحم بود، مردم كوفه فريب اقدامات او را خورده و پيمان شكنى كردند و مسلم را تنها گذاشتند.
در نتيجه عبيداللّه ، مسلم بن عقيل را دستگير نموده و به شهادت رسانيد. هنگامى كه در ابتدا مردم كوفه با مسلم بيعت كردند، مسلم نامه اى به امام حسين (ع ) نوشت و به ايشان اطلاع داد كه به كوفه بيايد. امام حسين (ع ) با خانواده و ياران خود به طرف كوفه حركت كرد و در نزديكى كوفه بود كه خبر پيمان شكنى مردم كوفه و شهادت مسلم را آوردند. عبيداللّه بن زياد كه با شهادت مسلم بر اوضاع كوفه تسلط پيدا كرده بود حر بن يزيد رياحى را براى زير نظر گرفتن امام حسين (ع ) و همراهانش فرستاد. و سپس عمر بن سعد را با سى هزار نفر به كربلا اعزام نمود. او به عمر بن سعد وعده داده بود كه اگر امام حسين (ع ) را به شهادت برساند او را حاكم رى خواهد كرد.
عمر بن سعد كه به طمع حكومت رى به كربلا آمده بود از هيچ ستمى فروگذار نكرد. دستور داد امام حسين (ع ) و يارانش را محاصره كنند و آب را بر روى آنان ببندند. ياران امام حسين (ع ) كه از شجاع ترين افراد بودند روز دهم محرم (عاشورا) در حالى كه بيش از 72 تن نبودند يكى پس از ديگرى در دفاع از امام زمان خود يعنى امام حسين (ع ) با عزت و آزادگى به شهادت رسيدند. حر بن يزيد رياحى نيز كه ستمگرى سپاه عمر سعد و حقانيت امام حسين (ع ) را مشاهده كرد به سپاه امام پيوست و به شهادت رسيد.
واقعه كربلا گرچه از نظر زمان كوتاه بود و تنها يكروز از صبح تا عصر به طول انجاميد اما لحظه لحظه آن درس شهامت و ايثار و فدا كارى ، ايمان و اعتقاد و اخلاص بود. واقعه كربلا دانشگاهى است كه از طفل شيرخوار تا پيرمرد محاسن سفيدش به بشريت درس آزادگى مى آموزد.

خون هاى مطهر امام حسين (ع ) و يارانش به اسلام حيات تازه بخشيد و زمينه سرنگون شدن دودمان فاسد اموى را فراهم آورد.

امام حسين عليه السلام روز دهم محرم سال 61 هجرى ، در سن 57 سالگى در كربلا به شهادت رسيد. مرقد ايشان و برادر فداكارش اباالفضل و فرزندان و يارانش در شهر كربلا در عراق قرار دارد.

من كنت مولا فهذا علي مولا

سكوي ِ زين ِ اشتران

بركه اي  كه موج شهودش

                                    سراب نيست

بر بلنداي درياي بيكران غدير

آفتاب

دست در دست آفتاب

تابش خورشيد چنين ميخواند:

هر كه مرا روز و روزي ميدانيد

هر كه مرا نور زمان ، نور زمين ميداند

هر كه مرا خاتم مرسلين ميداند

در غروبم

خورشيد  تابندهعلي است

نور ِ مرا

از روي ِ علي برگيريد

شب تار شما را

روز ِ  آينده علي است

 عيد سعيد غدير خم بر تمام عاشقان اهل بيت (ع) مبارك باد

به  نام خدا

داستان در مورد کوه نورد است که می خواهد از بلندترین کوه , با لا رود.

او پس از سالها آماده سازی ماجرای خود را آغاز کرد ولی از آنجا که افتخار کار را برای خود می خواست . تصمیم گرفت تنها از کوه بالا رود , شب بلندی کوه را تماما در بر گرفته بود و هیچ چیز دیده نمی شد , چند قدم مانده بود  به قله ی کوه که پایش لیز خورد و پرت شد. تنها کوه را در مقابل چشمانش میدید, اکنون فکر میکرد مرگ چقدر به او نزدیک است ,ناگهان احساس کرد طناب به دور کمرش محکم شد. در ان لحظه فریاد بلندی کشید و گفت :

    -   خدایا کمکم کن !!!

ناگهان صدای پرطنین و دلنشینی از آسمان بلند شد و گفت:

    -   از من چه می خواهی ؟

-           ای خدا نجاتم بده !

-           واقعا باور داری که میتوانم تو را نجات دهم ؟

-            البته که باور دارم

-           پس طنابی که به کمرت بستی پاره کن

مرد تصمیم گرفت طناب را با تمام نیرو بگیرد.

گروه نجات صبح  مرد را یخ زده و مرده یافت.

و او فقط یک متر با زمین فاصله داشت.

شما به جای آن مرد بودید چه میکردید؟؟؟

هر گاه مهر به شما اشاره می کند, دنبالش بروید.

حتی اگر گذرگاهش سخت و نا هموار است.

و وقتی بالهایش شما را در بر می گیرد, اطاعت کنید.

حتی اگر شمشیری که در میان پرهایش پنهان است شما را زخمی کند.

و اگر با شما سخن گفت, او را باور کنید.

گر چه صدایش رویاهای شما را بر آشوبد چون باد شمال که باغ را ویران میکند.

زیرا محبت در همان لحظه که با شما صحبت می کند , شما را به صلیب می کشد.

و هنگامی که شما را می پرورد, شاخ و برگ فاسد شده را هرس می کند.

و هنگامی که بر فراز بالاترین درخت زندگیتان می رود , سر شاخه های نازکی را که جلوی آفتاب می لرزد, نوازش میکند. همان وقت به ریشه هایتان که در خاک فرو رفته می رسد و آن را در آرامش شب تکان می دهد.

چون دسته های درو شده گندم , شما را در آغوش می گیرد.

و شما را می کوبد تا عریان شوید.

و می بیزد تا از پوسته های خود رها شوید.

و می ساید تا مثل برف سفید شوید.

و می ورزد تا نرم شوید.

آنگاه شما را به آتش مقدس می سپارد.

تا نان مقدس شوید, بر خوان مقدس خداوند.

مگر اینکه بترسید و دست از کوشش برای اطمینان و لذت مهر بر دارید.آنگاه بهتر است که برهنگی خود را بپوشانید و از کشتزار محبت به جهانی دور بروید , جایی که میخندید ولی نه تمام خنده را و میگریید,ولی نه تمام اشک را.

تمام این کارها را محبت میکند تا رازهای قلب خود را درک کنید وبا این ادراک جزیی از دل زندگی شوید

پیامبر-جبران خلیل جبران

التماس به خدا شجاعت است

          اگر بر آورده شود رحمت است

              اگر بر آورده نشود حکمت است

التماس به خلق خدا ذلت است

          اگر بر آورده شود منت است

           اگر بر آورده  نشودخفت است

یا علی 

چشمهامو رو هم می زارمو                 تو رو بیادم میارمو

دوباره دست تکون می دنو                  تو رو بهم نشون میدنو

کم میارم آخه تو رو                           تو رو بیادم میارمو

دنیا دیگه مثل تو نداره                        نداره نه میتونه  بیاره

هیشکی مث تو نمی تونه                     نمیتونه قلبموبخونه

بگو بگو کدوم خیابونه                        که منو به تو میتونه برسونه

نه نداره دنیا مث تو                  

                دنیا دیگه مثل تو نداره

        نداره نه میتونه  بیاره

 دلها همه بیقرار عشقن                        اما عشق که واسه تو بیقراره

  تقدیم به سزار عزیز و سزارهای این سرزمین پاک

ژولیس سزار" امپراطورسرزمین آبهای همیشه آبی"   مبارک باشد 

         در شبهای نمناک

                  کوله بار تنهاییم را به دوش میکشم

                     و به استقبال صبح می روم 

                                               صبح خواهد آمد

                                                          نور خواهد آمد